Live Live

't Bord - Jop van Diepen

Gepubliceerd: Dinsdag 04 september 2018 21:25

't Bord   -   Jop van Diepen

Niek ve Strale was nei jare weer over. In de jare voiftig had ie zommaar zoid dat ie de woid uit wou. Z’n ouwelui hadden ’n hok met joôs en aas oust zag ie ’t hilst niet zitte zelf ’n bouweraai te beginnen. Dat haai bedaarde in Nuw Zeiland en was deer trouwd an ’n Ingelse en had deer op ’t lest ’n fruitbedroif.

Niek was al die weke den baai de iene broer en den weer baai de are zuster over huis; want die ware onderwoil ok allegaar trouwd en dein. Dat ie baai broer Dirk was, kwam deer Niek van ome Klaas Groôt de wurft opraaie. De twee Nieken hanste mekaar merakel vroeger. In z’n jonge jaren was de emigrant oftig te waskip weest baai ome Klaas Groôt in de Zuiermeer. Haai von ’t omwois mooi deer.

De Groôtjes ware met hunnie tienen, maar dat was nag niks vergeleken met al die are gezinne in ’t Buurtje. ’t Gierde den ok van de joôs. Wat zou ie ‘t graag nag er ‘ns zien, nei dertig jaar. Haai werd vezzelf metien deur neef Niek vroegen in te stappen, den konne ze mooi deurprate.

‘Ja jôh,’ wist Niek, ‘wat was ‘t ’n gezellige drokte baai jullie. Wat hewwe we wat ofspeuld, ok op de weg, maar dat was wat linkig. De boerderaais en huisies stinge kortig op de weg en toe werd er al pittig hard reeë deer. Ik weet nag goed dat jouw vader in de Raad ’t voor mekaar kreeg om deer ’n bord te kroggen: “Denk om onze kinderen”. Dat was de eerst in ’t hille averom.’

Ve Strale had vezzelf nag een zoôt te vrage over de bure, de buurjoôs, de huizen en de boerderaais. En neef Niek raakte niet uitpraat over wie er nag leefde en wat er sloopt of ofbrand was. ‘Ja, d’r weune nag wel minse die jij kenne, maar die benne allegaar uit de kloine joôs. ’t Is puur opstild op de buurt. Koik, d’r zit vezzelf ok wat import, maar die lui krogge gien joôs. Die hokke maar wat en hewwen alle twei ’n goeie baan, zien. Weet je, waai zegge vezzelf: werke is voor de domme! Nôh Niek, ik weet niet hoe ’t is baai jou déro, maar hiero is ’t zo dat deste meer die vrouwe leerd hewwe, deste harder ze werken wulle, en poppies koupe ho maar!

Moin jongste broer, Ben, die zit nou in dat huis van Tinus Steur. Leit die nou de ienigst weze die ’n jaar of wat leëe vader werd. Dat koind het hillegaar gien buurjôsies en moet altoid alliendig nei skoôl.’

Nou nam Ve Strale al die riddenasies en verhale niet allegaar sereneus: haai kon neef Niek: vroeger kon die ok al zo overdroive. Onderhand wazze ze slingerendevort baai ’t Buurje bedaard. Onze emigrant kon effies z’n ouge niet gelouve. Z’n neef had toch geloik. D’r was omwais vul veranderd, maar ’t meist trof ‘m dat bord: dat was er nag, maar nou sting er met grôte letters op: Denk om ons kind.

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services