Live Live

't Oug - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Dinsdag 29 mei 2018 21:52

't Oug  -   Joop van Diepen

Wullem Blauw liep al pittig teugen de dertig en werkte nag altoid thuis op de boerderaai an de Langerois. Wullem was ’n beste werker en vader Teun was goed nei ’t zin met h’m, want haai dee altoid wat vader h’m vroeg. Wullem keek niet veel nei moide.

D’r ware mense die twoifelde of haai wel vrouwevleis had. Nôh ja, de moide keke ok niet bar nei hem. Haai had van dat langige goiteheer, ’n kloinig voorhoufd en ’n grôtige gog, troetlippen, en ok voordewind ore. Deerbaài praatte ie puur hakkerend. Nie, ’t was niet moeders mooist.

Moeder Trien had ok betere. Die drie dochters ware al trouwd en dein, en de jongst, Jan, ’n neikommertje, was bedat twuntig. Maar die was wèl puur moidig. Jan wou ok boer worre en moeder Trien begon poin in ’t loif te kroggen over Wullem: die most toch ‘ns an de vrouw.

Nou was ze te gastdaggen weest baai d’r zus Geer op de Gouw en heur buurmoidje deer werd zommaar wat opnoemd. Leite we d’r maar Annie Pater noeme. Annie was ienigst dochter van Piet en Aaltje Pater. Pater zat op ’n knoert van ’n plaas en ’t begroôtte h’m dat Annie nag gien joôn had. Nou was Annie ok wel ’n vreemd hopie met dat kloine mummelmondje, dat smalle wupneusie en die borstelige wenkbreêuwe. En onder ien van die wenkbreêuwe had ze warachies ok nag ’n glaze oug. Maar dat kon ze allegaar niet helpe, want ze had d’r oigen niet maakt.

Nou wou ’t geval dat Piet Pater in de krant sting met skeipe te koup: wat deven en skotters. Nou, je begroipe wel, dink. Ze zegge: geld zoekt geld en land zoekt land, dat toe moeder Trien die affertentie las was al gauw met vader Teun ofsproke dat Wullem om ’n boskip stuurd worre most. Ze hadde wel gien skeipe van nôde, maar je wete maar nooit!

De are ochend most Wullem in z’n gnappe goed en met de skoiding in z’n heer teugen koppiestoid op de Gouw of. De natte dweil ging nag effies over de luukse, en moeder wreef Wullem nag goed onder z’n neus dat Pater ien dochter had, ze zat den ok an ’n heêl dik touw. ’t Was nei ’t zegge, ’n hêle beste moid. Haai most ‘r voor zurge dat ie om ’n koppie vroege wer, den kon ie kennis met ‘r make.

Moeder rebbelde nag ’n toidje deur over de mooie boereplaas, dat beste land deer en over Pater z’n stamboekstiere. Wullem most veral opnoeme hoe hoog ze zatte met ’t vet, ’t antal melkbussen an de weg, en de nuwe trekker en zuks allegaar. ‘Maar niet te vul biede voor die skeipe ‘oor,‘ zoi vader d’r nag baai.

Hoe den ok. Nei ’n aref uur kwam Wullem weer opperdan, en wat ware de ouwelui neskierig vezzelf. Ja hoor, haai had ’n koppie haald en mooi anzete met Pater en de vrouw, en Annie was d’r ok baai weest. ‘Nou en? Hoe vond je d’r?’ wupte moeder hillegaar op. ‘Nôh ja, dat iene oug hè, dat dat ….. Vedder kwam Wullem niet. ‘Oh jôh, wat ken jou dat iene oug skêle,’ kwam moeder d’r nittelig tussendeur, ‘den koik je toch nei dat aar!’

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services