Live Live

De begrafenis - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Dinsdag 17 juli 2018 23:01

De begrafenis  -  Joop van Diepen

Aaf Beerepoôt was baai d’r leven al ’n amparteling, maar baai d’r begrafenis gong ’t er hillegaar of. Aaf was nooit trouwd weest. Ze het, tot ze met Drees gong, in ’t ziekenhuis werkt; begon deer met woinig oploiding, maar oplest was ze wel houfd en had deer hillegaar gien spul mee.

Voor de zieken was ‘t ’n best. De zusters, an de are kant, die onder heur stonde, vonde ’t maar ’n kwaaie tor. Ze lidderde voor d’r en hadde heur de baainaam Berin geve. Ok baai de femilie Beerepoôt speulde ze ’n grôte rol. Ze vonne tante Aaf ’n bestruk en ’n ouwe meut, want ze moeide d’r oigen met alle femiliezaken, veral met de opvoeding van alderhande tantezeggers en -zegsters.

Zo wist ze d’r nag twei op studie te praten. Hullie ware trouwens gauw weer thuis, deer niet van. De femiliekam nag oftig baai d’r over de vloer, want ze had purig antiekighoid in huis staan. Die had ze in al die jare van pesjente wete los te praten. Wat was ze geruisloôs! Moet je neigaan. Al wist ze dat ’n zieke wat oudhedens thuis had, den kwam ze later om ‘m ergie ‘ns an. En den met veel poese, stroiken en smere kreeg zuster Beerepoôt van dut en van dat mee.

’n Paar jaar voor d’r doôd begon ze lenigiesan barreltjes of te dêlen. Ja, en den groeide ze d’r in, aas neefse en nichte deerover met mekaar klamde. Zo was tante Aaf. Toe bedat alles op was, was ’t met Tante ok beurd. Zo ongeveer: hooi op, koe doôd. Voor de beerepoôtjes viel er niet veul te klammen over.

Maar nou die begrafenis: dat was me ’n toestand. ’t Was die dag van dat bollige weer. Warm en windstil, maar altemet van die kuukse snorrelwinde. Dat de femilie nei de rouwdienst in Hoorn richting Westwoud reeë (Tante Aaf wou met alle verdol deer in ’t femiliegraf) begon de lucht puur te smeren, ’t begon warachies al donkerder te worren en ’t blikkerde an alle kanten. Toe de hêle bubs op ’t kerkhof bedaard was kwam die grôte loikwagen an, dreide en ree sachies ’n endje nei achteren richting zes dreigers. Net die toid kwam er ’n bliksem met ’n barre klap er bovenop, en in de verte kwam ’t geraas van ansturmend regen en hagel. Enfoin, de wagen stopt, ien zo’n zwartwerker doet de achterklep open en met hunnie zesse trekken en tille ze de kist er uit. Leit nou net op dat mement ’t beginnen te hôzen van de regen en te rammelen van de hagelstiene, dat de voorman zoit gauw: skuile manne! en ze douwe zo die kiste trug en de klep dicht. De chauffeur had deer hillegaar gien erg in, en docht dat ie ’t padje wel weer in kon korte, gaf gas en reed of richting Hoorn. Zo bedaarde Zuster Beerepoôt naggeres in de stad. Ze is wel begraven in Westwoud, dat wel, alliendig ’n uurtje later, met de Beerepoôtjes er baai, die op deuze amparte manier ofskoid van Tante neme moste.

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services