Live Live

De CV - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Dinsdag 04 december 2018 12:30

De CV - Joop van Diepen

Krinus Môlenaar had al jare lôte kocht van de harddraveraai en warachies, nou had ie ’n rois wonne: ’n week nei Perois met z’n tweitjes in januari. Krinus keek oigelijk gien peerd an, maar op die trekkeraai eivende was ie altoid persent. Dat was mooi anzitte en bar lache! Moeder Neêl was er wat konfusig van dat ze ’t nuws hoorde. Zo ver was ze nag nooit van huis weest. Ja, ze gonge wel ‘ns ’n dag of wat zeumerdags, dat wel, maar dut was ’n heêl aar praatje. ’t Was voor aletwei ’n wat teugenopzienders werk. Voor ’n week uit hun knus huisie. Ze hadde net ’n maand of wat trug centrale verwarming anloid en genôte alle dage dat ’t in alderhande kamers loekertjes was.

Daags voor de grôte rois stinge de koffers klaar, nei weke van studderen en stoetele. Ze hadde de planten nei de bure brocht en hoefde alliendig nou nag te dinke wat offe ze nag vergete hadde.



Op die ochend dat de bus hunnie ophale zou, docht Krinus iniens an de waterloiding. ’t Vroor nag wel niet, maar je konne niet wete. In het hol draaide haai de houfdkraan dicht en tapte ’t water of en tapte ’t water of. Jemig Kremig! Neêl was ’t meiste vergete: de elektriek! Voor de sekuritoid sloôt ze die altoid af. Dat was ’t beste voor blikseminslag, hield ze d’r oigen voor. De oikast was al leeg, den kon die teminste gien stroom koste. En stel je voor dat er nag ergens ’n lamp brande bleef! Nei, gelukkig had ze d’r net op toid an dacht docht. Onderwoil dat zaai in de skakelkast bezig was, was Krinus net bezig de cv op voif grade te zetten: want ja, ’t kon vrieze, ’t kon dooie. Dat de bus voorreed konne ze met ’n gerust hart instappe: op nei de Oifeltoren. Krinus had al teugen z’n vrouw zoid alle zurge achter te leiten, want ze kon overal poin in ’t loif over hewwe.



Nôh, de Môlenaars genôte bar. Mooi geskelskip, gnap hotel. Alliendig dat eten vonne ze wat kuuks. Maar ja, d’r most toch wàt an bekere. Dochter Thea in Amsterdam belde dat alles nag leefde en zee datte hun veral geniete moste. En dat deeë ze ok. Toene ze nei ’n week, puur verroisd, voor ’t huis uitstapte, kwamme ’n paar bure metien op hun of om ze te verwelkommen, vezzelf, maar ok met niet zon leuk nuwtje. Ja, ’t had ’n paar dage best vroren en guster was ’t wat gaan dooie. Nou had ien van de buurjôsies zien dat baai buur Môlenaar pittig water in de kamer lag. Buur Piet was nei binen gaan en had zien dat de cv stikvrore was: ’n paar radiaters ware borste. An de zolder en in ’t behang zatte knoerte van waterplekke. Wat verskôte de Môlenaars van de troep binnen. Hoe ken zuks nou, vroeg Krinus z’n oigen af, toen ’t hille gezelskip de skade an ’t opneme was. Neêl vroeg heêl verzichtig of ’t wat met de elektriek van doen had, want ja, die had ze vezzelf ofslôte. ‘Heb jij de stroom er of gooid?’ vroeg manlief metien wat luitig en met bubber in z’n stem. De bure keke mekaar an en zagge ok Krinus roôd anloupe, z’n gezicht stond op onweer. Ja buur was ’n poestig manje. Aas die kwaad werd, berg je! ’t Leek ze den ok beterder hunnie twei maar allien te leiten. En buiten konne ze best horen hoe of Krinus z’n vrouw uitlag hoe ’n cv werkt en hoe of haai over d’r docht.

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services