Live Live

De simpele wens

Gepubliceerd: Woensdag 08 augustus 2018 12:19

De simpele wens

Moet je nou blij zijn met de dingen die je had, de herinneringen, of kun je maar beter kijken naar wat je nu hebt of eventueel nog gaat krijgen in de nabije toekomst? Het lijkt voor de hand te liggen: blij zijn met de dingen die je vandaag hebt. Want het is het hier en nu. Okey. Top. Duidelijk. Maar stel nou, dat je alleen blij zou mogen zijn met wat je nu hebt; wat hebben mooie herinneringen dan nog voor zin? Is dan alles wat is geweest niet een beetje nutteloos, achteraf? Wacht, de vraag anders gesteld; Mag je ‘vandaag’ teleurstellend vinden omdat ‘gisteren’ zo mooi was? Of ben je dan negatief en een ontevreden klootzak?

Waar ligt de grens van nagenieten van dat wat is geweest, en de realiteit van vandaag? Staat daar een tijd voor? En welke factoren zijn daarin bepalend? Hoe lang mag je dromen van wat achter je ligt? Hoe lang mogen je gedachten zich daarmee bezig houden? Op welk moment is het verstandig dat deze terugkeren naar de dag van vandaag, hoe onwelkom deze dan ook is? Mag je blijven hangen in het verleden, als je weet dat daar ergens je dromen lagen? Als je ze nog kunt zien, kunt voelen, bijna aan kunt raken? Moet je dat dan allemaal maar vergeten omdat het beter is? Omdat het verleden nutteloos is? Omdat wat geweest is, nooit meer terugkomt? Ja, werkt het zo? Waarom bij mij dan niet?

Wie of wat bepaalt wanneer gisteren de dag is, die achter ons ligt? Waarom niet mogen blijven hangen in dat wat er niet meer is, als de gedachten daaraan nou juist zo geruststellend zijn? Waarom is vandaag perse vandaag, als gisteren zoveel meer tot de verbeelding spreekt? Waarom loslaten wat je niet wilt loslaten? Waarom het theoretische, de dromen die niemand serieus lijkt te willen nemen, verruilen voor de harde werkelijkheid van nu? Waarom zou ik niet mogen blijven hangen in mijn wereld? In een wereld waar alles mooi is en waar problemen niet bestaan. In een wereld die de mijne is, omdat ik hem zelf zo heb bedacht. Waar alles perfect is. Waar alles is -ja alles- zoals ík dat wil. Als de dag van gister; voorafgaande aan de dag die niet de mijne is, en nooit meer zal worden. Laat me leven op dromen en herinneringen. Laat mij mezelf zijn. Vanaf gisteren.

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services