Live Live

De skere - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Donderdag 18 oktober 2018 14:29

De skere - Joop van Diepen

Deuze week is Siemen Bakker onverwachts naggeres an ’t Sunteklazen weest, en dat het ie weten ok. Moet je neigaan. Siemen is ’n wat poestig manje, ’n beetje kort voor de kop. En met al z’n drokdoeneraai is ie ok nag welderes vergeteluk. Trees, z’n vrouw, en z’n joôs moeten ’t bezure, want hunnie krogge de skuld aas haai bevobbeld z’n autosleuteltjes of z’n skoene of z’n hamer niet vinde ken. Den is ’t huis te kloin; iederien moet helpe zoeke. En voordat ie meist ’n keers opsteke wul voor de Hoilige Antônius, worre die sleuteltjes of zuk wel vonde en bloikt ie ze zelf ’t lest in hand had het.

Nou had ie lest zommaar puur de val op skere. Al zocht ie d’r ien voor z’n tône, of om een voebalverslag van zoin Eerste uit de krant te knippe, den stuurde Trees hem nei ’t naaimandje of ’t keukenlaatje of de rommeldoôs. Maar den was deer hilst gien skeer te bekennen, want ok z’n vrouw was niet zo opruimerig. Hoe den ok. Toe Siemop de Hoornse Koemarkt ’n kraampje zag weer zon standwerker allerhande skere voor heêl goedkoop verkocht, gloimde haai in z’n oigen. Dut was ’t hillegaar.Gien gelazeraai meer met skere zoeke!

Dat haai pakte d’r tien, grôters en klointjes, en dee die skereman ’n bod. Hunnie rooiden ’t met de prois en Bakker liet er ’n gnap pakkie van make. In de oto was ie al zo in de stemming dat ie de roim al of had voordat ie thuis was. Deer had ie ’t roik allien, dat haai pakte gauw pen en pepier en skreef:

Nou ik dut presenteer
Hoor je nooit meer:
Weer
Is die skeer
Deuze keer
Nou weer?
Haai loit niet meer deer
Ik zoek me ’t heneweer!

De Sint

Zo vroeg was ie nag nooit weest mit Sunteklaze! Nou gauw die boel opskuile voordat de joôs van skoôl kwamme. Maar weer? Achter de tillevisie, onder ’t bed, boven de kast, tussen de kussenslope, in de oto, D’r ware zoveul mogelukheden. Gauw maar tussen die ouwe tillefoônboeke op de bovenste kasteplank. Deer kwam nooit gien mens.

Op de dag van Sunteklaas had Siem op ’n hip en ’n drip ’n paar kedo’s voor z’n vrouw kocht. Zaai was allang klaar met Siem en ok met d’r joôs. Seives zatte hunnie mooi met z’n voiven baai de pakkies. Baai Siemen z’n eerste pakkie most er ’n skeer an te pas komme. ‘n Skeer! Sodehannes! Nôh jôh, leit ie toch die skeretroep vergeten weze. Ja, en weer had ie ’t zwikkie skuildouwd? Alderhande plasen in ’t huis skôte deur z’n houfd. Haai wist ’t me-god-niet-meer. Trees vroeg al of er wat was, haai zag er zo briek uit. Nei hoor. Haai voelde z’n oigen best. Meskien kon ie wel ’n pilsie gebruike. Die eivend gonge d’r heêl wat pakkies en roime deur, maar ok nei wat flessies hield Siem ’n zeurderig gevoel van die skere in z’n houfd.

Nou is Trees maandes an ’t kaste rôde gaan: zuks doet ze altoid nei die Sunteklaasdrokte. En wat vond ze? Ja hoor! Dat pakkie en die roim, dat ze wist gauw hoe laat ’t was. Nou had ze hem goed an z’n steert. Ze douwde ’t sunteklasie in de rommeldoôs.

Seives zou Siem wel weer z’n voebalverslag uitknippe. En warrachies, dat kwam nog zo of ok. Haai gong nei de doôs om deer in te strunen. Effies ternei stoof ie op Trees of met ’t pakkie, die hem proestend van ’t lachen opwachtte. Nou hadde ze iniense ’n zoôt skere, maar skik hadde ze nag veul meer.

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services