Live Live

De vlag - -Joop van Diepen

Gepubliceerd: Woensdag 06 juni 2018 22:34

De vlag  - -Joop van Diepen

Siemen Kuin had ’n pittig spultje: wat koetjes, jongvee en ’n zoôtje skeipe. Je zouwe miene dat ie ’t makkeluk besloffe kon, maar Siemen had ’t altoid drok as ’n kloin basie. ’t Was ok niet ien van de vlugst, en dat kwam die zundegochend ok weer uit.

S

Z’n vrouw Riet zag toen dat de bure vlagde. Verdubbe ja, Cor Ruiter, zoin die ouste zeun Kees wer voor ’t eerst ofleze. Baai Skink, Voin. Koume, Nuwboer en Keuning hong de vlag al. Jemig, ze most met ’n hip en ’n drip nei de zingende mis van negen. Je zouwe je oigen doôdskame as die vlag nei kerkerstoid er nag niet hong, met al dat kerkvolk er langs.

Riet skreêuwde sodoend nei achter dat Siemen de vlag most uitdoen. ’t Geval lag in de onderste laad van de pronkkast. Maar haai most wel ofmake. ’n Stief kwartiertje later zat Siemen te hufteren met die vlag. Haai kon de vlaggestok niet vinde: die was uitliend of goed opskôle. Nôh ja, haai most ’n langige stok hewwe, dat de krôzer kon ok wel toe, en die lag gewoôn op de boetzolder.

Effies ternei zat Kuin op z’n kniese op ’t voorwurfie met al die witte touwtjes van die vlag te prussen en te mierikken. Met z’n knoffelige vingers most ie knoupies, lussies en strikkies make, maar die moste vezzelf goed strak, want die stok was zo glad. Twei keer had ie die krôzer omhoug houwen en twei keer was de vlag ’n end omleig glist en hong, moet je me rekene, halfstok.

Met spoikertjes in de krôzer kwam haai de derde keer ’n heel end heen. De vlag zakte niet meer omleig. Toe most Siemen gauw gauw na wat strobaletouwtjes hewwen om de krôzer met vlag in top, an ’n dampaal vast te zetten.

’t Was allegaar wel krappe sokke. Siemen zat net koud in de keuken te stik-eten of deer kwam ’t eerste kerkvolk. Haai zag fietsers en loupers giebelend nei die vlag woize, maar weerom dat was wist ie niet, en ’t skeêlde h’m trouwes gien bos wortelen ok.

’t Viel h’m wel op dat Riet met ’n stuif ’t pad op kwam fietse. Nôh, d’r zal wel weer wat weze, docht Siemen. Haai wou nag vrage weer de brand was, maar kwam deer niet an toe, toe ze bleizend en hoigend de keuken in plofte. ‘Zie jij niks an die vlag, Siemen Kuin?’ was ‘t. Ze noemde h’m altoid baai de voor- en achternaam as ze puur poeperig was. ‘Nôh nei, ik hew de krôzer nome om de reden dat …’ Vedder kwam ie niet.

‘Oe jôh, ik had ’t over die vlag, oetel, die hangt verkeertesom, blauw, wit, roôd. Iederien lacht z’n oigen de krieke!’ Siemen keek nag ‘ns nei buiten. ‘Gort ja, je hewwe geloik.’ Docht effies an dat gefiebel en gefrunnik met die touwtjes en zee drougweg: ‘Ôh, de Ruiters zelle toch wel wete datte we het goed bedoele!’

Propte z’n mond vol, goôt ’t ressie melk in z’n beker, en gooide de radio an.

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services