Live Live

Hokkie - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Woensdag 08 augustus 2018 13:57

Hokkie  -  Joop van Diepen

Iederien keek er puur van op dat Dirk Woinker destoids toch an de vrouw komme was. Haai had jare kluisd met z’n vader en dat die ’t houfd neerloid had, zat ie hillegaar alliendig op ’t spul. Had wat koeien en skeipen en kwam oftig dinneses op de markt voor de gezellighoid. Dirk was al over de veertig dat ie voor ’t eerst in ’t ziekenhuis bedaarde voor ’n blinde darm. ’n Buurjoôn bementeneerde Dirk’s bedroifie voor die paar weke.

Leit Woinker nou kennis kroggen an ien zon houfdzuster deer. Dina van Dam, ’t was ’n statter, ze kwam van Alkmaar. Dirk had ‘r zoid dat ze wel ‘ns mee kon helpe kalfie trekke, want zuster had zuks nag nooit zien. Hoe dan ok, zuster kwam ‘ns an. Ze vond die beisten ’n pracht en Dirk ’n besterd, ’n doôdgoeie kirrel. ’t Hotte metien en met ’n maand of wat ware ze trouwd, want Dirk vond wat ie zocht: reuring en gezellighoid thuis. En dat brocht ze: ze rebbelde an ien stik deur, zonder punt of komma. Haai was persies aarsom: wat stillig, baai ’t stugge of. Dien was van zoin oudte en dat er jaarsternei toch nag ’n pultje kwam was oigeluk puur zon meevalder. Kloine Theo bleef ienigst koind en groeide op op de boerderaai. Vond die beiste wel leuk, maar nei de leigere skool was ’t wel duideluk: d’r zat gien boer in Theo. Haai kon prate aas ’n oud en skoftig lere. Dat nei de Middelbare Skool gong ie omver te leren voor affekaat. Moeder Dien was deer bar groôs op en raakte d’r niet over uitpraat. En Dirk? Nôh, die vond die leerderaai wel goed, inkeld ’t kostte een zoôt en haai wist nou zeker dat ie gien opvolger had. ’t Was wel wenne voor hunnie: Theo op kamers heel in Loiden. Haai bleef altemet weke weg.

Nei ’t eerste jaar kwam de student voor vekansie met ’n heêl hussie koffers thuis. ’t Was net koppiestoid. Leit nou tussen die koffers ok ’n hokkie-stik zitte. Dirk had op de tillevisie meer keren hokkie zien speule en verbaasd keke hoe grôte kirrels mit zon stok achter ’n baltje an holde om deer links en rechts teugenan te hingsten. Weerom kon die joôn van hem niet gewoôn op de voetbal net aas die buurjoôs hier? Theo rebbelde zo erg dat zelfs z’n moeder d’r mond hield. ’t Viel vader ok op dat zeunlief met ‘n ‘r’ in de keêl begon te praten. Most dat breêuwe nou zo nôdig, vroeg ie z’n oigen of. Toe Theo uitzwest was over dat hokkiën zee vader inienen: ‘Nôh dat komt merakel goed uit: je kenne metien met me mee naar achter te strontslechten. Je zelle deer nou wel slag van hewwe!’

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services