Live Live

't Jacht - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Dinsdag 16 april 2019 16:59

't Jacht - Joop van Diepen

Toe dat ik vroeger in Medemblik in de haven rondbanjerde, zoit Cor Hoebe, en deer al de bôte legge zag, droomde ik wel ‘ns dat ik oigenaar was van zon jacht. Nôh, den zou er met moin gien houwen meer an weze: ik zou met gnap weer alle weekoindes en vraaie dage op die skuit zitte, mooi ’t Oiselmeer op, om de rust op te zoeken. Maar ja, dat was ver te halen. Eef en ik hadde net ’n vraaistaand huisie kocht en aas kloin ambtenaartje had ik met ’n groôt hippeteek wel wat aars an ’t houfd.

Voorgend jaar liepe we met z’n tweie weer ’ns langs de haven. ’t Was monster weer en we hadde ’t van op an datte d’r evengoed merakel vul bôte gewoôn in de haven lagge. Inienen zagge we op ien zon jacht ‘Te Koop’ staan met ’n tillefoônnummer d’r baai. Eef en ik keke mekaar an. Eef wou metien weer deurloupe, maar ik, ik skreef efkes ’t nummer op. Seives wiste we de prois. Voifendertig miel. Dat was een heêl end boven m’n prik. ’t Kon alliendig aas we d’r alletwei wat baaiverdiene gonge.

Metien dachte we an zwager Wullem met z’n eettentje in Bergen. Wullem krogt zeumers hordes toeriste te verstouwen en het ’t baaitaaie altemet hooidruk. Haai had al ‘ns meer vroege offe we niet ‘ns baaispringe wulde aas ie om volk verlegen was. Hoe den ok. We maakte met Wullem ’n praatje. Zo kwamme we an de ofspraak dat haai oôs in noôdgevallen alle weekoide oproepe kon. We konde een goeie groipstuiver verdiene wat ie oôs zwart, grois of wit uitbetale wou. Van dat geld konnen we den vezzelf de lening op ’t jacht betale watte we op deuze menier koupe konne.

We wazze zo kuin aas ’n kip met ien pul op oôs nuwe anwinst, die we de naam Kennettan geve hadde, en wat wazze we bloid die zaterdeg en zundeg toene we voor ’t eerst met oôs jacht op ’t Oiselmeer tufte. Weeksteran was ’t weer ’t mooiste weer van de wirreld, maar vroidegeivend belde zwager Wullem datte we zaterdeg en zundeg komme moste, want haai verwachtte ’n volle bak dat weekoinde. Ok de weke d’rnei wazze Eef en ik op zaterdeg en zundeg in Bergen te oberen, want ’t was alle kere prachtig weer. Op lest most ik al m’n snipperdage opnemen om Wullem d’r deur te skeuren. Van de drie weke oigen vekantie zatte we d’r twei thuis. Nei, niet op oôs jacht, want deer was ’t vuls te lillek weer voor. Die iene week dat ’t weer d’r wat op rooide, moste we in ’t haam voor Wullem.

Eerluk, we hewwe voorgend jaar best verdiend, maar dat geld konne we zo weer wegbringe nei de bank voor die lening. Op die skuit hewwe we amperan weest, want deer hadde we gien toid voor had. Ok dit jaar begon ’t al gauw: aas ‘t effie mooi weer was, belde Wullem op. Vorige maand wazze we d’r alletwei dik mee an. We hewwe Wullem zoid dat we d’r mee uitskeeë en hewwe de boôt verkocht an buurman Balk. Die had Kennettan in Medemblik zien legge en wou h’m wel overneme. We rooide ’t gauw, ok al konne we de broek lang niet heêl houwe. Maar wat ’n meleur, we wazze van rot boôt of. Al is ’t nou gnap weer den zitte we skoftig mooi in ’t zontje in de oigen tuin. ’t Is goed rustig, want de bure benne den weg. Die zitte den op ’t water. Hullie hewwe vroege offe we murgen mee vare wulle. Loikt me leuk, op ’n aar z’n boôt.

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services