Live Live

't Kraantje - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Woensdag 02 januari 2019 14:15

't Kraantje - Joop van Diepen

Je zelle nooit reide, zoit Sjaak Beers, hoe of ik an Jannie komme ben. Ja koik, ik ben demie voifentwuntig jaar trouwd en den komt de femilie d’r miskien met de revue mee opperdan. Maar leit ik effies moin verhaal doen. We moete den zon dikke dertig jaar trug. Ik was al weer ’n toidje van de Ambachtskoôl, en ’n paar van m’n kameraas hadde al ’n brommer. Dat je begroipe, toe dat ik wat geld baai mekaar zweêld had, had deus vezzelf ok al gauw zon herrieskopper in de boet. Je wete wel, met zon bar kloin stuurtje en ’n buddiezit. Ik weet niet meer of ‘t ’n Berrini of HMW was. Er zat wel ’n ILO-moter in, waai zeeë trouwes altoid J.L.O.-moter.

Wat ware we stoerdoenders jôh. Zonder knalpot, met ’n man of zes deur ’t durp jakkere en ’t den vezzelf ’n pracht vinde aas iederien z’n oigen dood oisde. ’t Was ok wel poepielink as je neigane met wat voor ouwe troep sommige joôs reeë: ’n zoôtje wupwap was ‘t. Maar ja, gevaar zag je niet.

’t Was toe met de Paas van dat verlegen mooi weer. De Vast was over, en de toid van dansen en kerremisse was weer anbroke. Wat liepe die moide d’r fieter baai, jôh. Met van die pettiekote. Ze hadde ’n zwikkie tule rokken an. De buitenste rok had hillegaar ’n soortement luchtband as hoepel. Op die zundeg was ik nei ’t loffe, samen met Henk Bruin an de brommers te prussen. Kwam deer zuster Suus met ’n koppel vriendinne de wurft op.

D’r was ok ’n nuwe vriendin baai: Jannie Bruin. Echt, voor moin was Jannie de mooiste doôs van ’t durp. En Henk had deer weet van! Ik had al ‘ns ’n paar keer wat teugen d’r zoid, perbeerde stoer te doen, maar wat kwam ’t er stoetelig uit, en wat ik zee rooide trouwes kat nach varken. Henk zee inienen teugen die mokkels: Wie wul d’r mee ’n rondje raaie?’

Koik, voor hunnie was zon snelhoid op ’n brommer ’n hêle belevenis. Die iene moid van Jonker zat zo baai h’m achterop. D’r werd afsproke dat we de toid op zouwe nemen van ’t rondje: De Doik, ’t jaagpad, ’t Rietbos, de Witte Poip en langs de melkfebriek weer trug. Koike wie ’t hardste kon. Met bedat tien menute ware ze weer opperdan. Deernei was ’t moin beurt, met Toôs de Haan, die wou met alle verdul baai moin achterop, nôh, die had toen m’n heer al niet.

Ik weet niet meer wie ’t snelste was of wie Henk z’n tweide vrachie was, maar wel wie moin tweide meeraaister was: Jannie! Ik trapte moin brommer an, maar met ’t zelfd douwde ik in de gauwighoid ’t bezzinekraantje dicht! Ik wist dat ie den nag ’n kilometer reed. Dat Jannie gong met twei biene an ien kant zitten, hield me lekker stevig vast en toen, karre maar! Langs de Doik, ’t Jaagpad, en ja hoor, persies baai ’t Rietbos kwamme we hortende vort tot stilstand. Ik lag Jannie uit dat de moter te heit worre was! ’t Ofkoele zou ommerdebaai ’n kwetier dure. Nou, die toid hew ik goed besteed. Ik had nou ’n goeie gelegenhoid om d’r te zegge hoe of ik over d’r docht. En dat is vast goed overkomme!

Wat ‘r vedder besproken is gaat gien mens wat an. Nei ’n stief kwetiertje was de moter ofkoeld, maar waai niet, oe nei, waai stinge in vuur en vlam!

Van dat kraantje hew ik toe maar niks zoid. Nei, pas maande later hew ik ’t opnoemd toene we stevig verkering hadde. Ze wist niet of ze kwaad weze most of d’r om lache. Vanof ’t Rietbos benne we mooi vedder an de reed gaan, en kwamme ure later thuis. De hêle bups zat onderhand binnen. We werre met gejuich begroet. Ik gaf lachend teugen Henk toe dat ik verloren had en haai, met een knipoug ….. met moines.

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services