Live Live

De band - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Dinsdag 19 maart 2019 15:04

De band - Joop van Diepen

De boerderaai van Jaap de Haan staat er gnap baai. De voorwurft wordt goed onderhouwe en an de weg staat een pracht van ‘n oizer hek en die zit ok goed in de vurf. Je kenne an alles zien dat Jaap d’r ’n zoôt mee op het. Zo wou ie bevobbeld ‘n paar jaar leeë dat pad naar de weg voor gien prois van beton, want dat most van die melktinkwagen. Nei, haai het alles van vore tot achtere bestreite leite, en toe dat klaar was gaf iederien h’m groôt geloik. Inkeld ien ding sting h’m teugen. Deer voor an de weg namme vul auto’s, die z’n pad opkwamme, de bocht an ien kant niet ruim genog en reeë den effies bezaai ’t pad over ’t gras of deur de prut. Dat gaf nagal spore, en veral aas ’t wat nattig was, werd de zaak an pent reeë. Jaap gooide deer den wat grond en puin op, maar die spore kwamme allemaar weer terug. Haai most ‘r toch ‘ns wat an doen. Zo zag haai ergens baai ’n huis hoe offe ze dat deer oplost hadde. Met ’n autoband, hillegaar wit vurfd, plat op de grond en wat grond en bloempies in de middend. Dat zou Jaap ok doen. Bande had ie zat legge voor op z’n raaikuil.

Daagsternei had ie de groôste band pakt en skoônmaakt, en begon toe dat ding te wittelen. Dat viel Jaap bar of. Wat had ie er nag werk an. Haai most ’t wel drie keer langs om ‘m goed op kleur te kroggen. Maar toe die band deer voor an de weg lag had ie wel mooi van z’n werk. ’t Stond heêl petent en d’r was gien oto meer die naast ’t pad kwam.

Nou is ’t baai De Haan ’n paar weke leeë mooi an toegaan. ’t Was die dag best weer en Bep, z’n vrouw, had ‘r wel koik op te gaan skake. Mooi kaste ruimen en bedde luchten en zuk. Jaap zou tot melkerstoid an de reed wezen dat kwam merakelse goed uit, want ’t was net ok die dag grofvuil. Nou kon ze voor de middeg ok nag gauw zolderrôde en troep opruime. Dat dee ze vul liever alliendig . Jaap was erg bewaarderig en dat zou je van de weg of niet zegge, maar achter ’t huis was ‘t ’n verlegense bende. Ouwe planke, vrakkige pale, verrotte siloskutte, verskimmelde takkebosse, rolle roestig skrikkeldreid, pakke lege plestieke kunstmiszakke, stikkenige stale voor hooivurken en boile, bonke golfplate en ’n grôte krattetroep. Nei, ze wou h’m d’r niet baai hewwe te steerte, want den pakte haai wel de hêle reutemeteut op, maar zette alles gewoôn op ’n are plaas. Alles wat weg kon baai mekaar zwêle, en ’t hêle katje an de weg zette. Ze had dat al mere kere dein en Jaap had nag nooit wat mist.

Ze had ‘r al zin in. Wat zou ’t weer opruime. Drie kere moest ze met ’t melkkrossie nei de weg raaie. ’t Kwam mooi uit dat deer die grote witte band lag. Ze hoefde nou niks in de prut te legge. Ze kwakte ’t meiste van ’t hussie op de band en de grôte bonke zette ze d’r teugenan. Ze had er hillegaar skik van. D’r lag zo veul. Ze zag de band geniese meer. Manlief zou ‘r meskien gien erg in hewwe dat ze zo an ’t werk weest was. Nôh, toe dat Jaap ’n uur leiter ’t pad op reed had ie d’r metien erg in. Haai verskoôt z’n oigen doôd. Hillegaar confuus kwam ie effies t’rnei baai Bep met ’t nuwtje: “Leit die witte band an de weg toch stôle weze!’

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services