Live Live

De bril - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Woensdag 09 januari 2019 17:45

De bril - Joop van Diepen

Sjaak Boil het inienen weer goeie ouge. Dat kwam zo. Sjaak was al ’n jaar of wat monteur en ’n harde werker. Nei, ’n leerder was ’t niet, perbeerde wel in de eivendure pepiere te halen, maar dat skoôt niet hard op. Sjaak had ’n buffel van ’n auto koupe kenne, voor niet te duur, ’n nag gnappe Amerikaan, en was deer bar kuin op. Haai docht dat ’t met zon slee makkelukker was om an de moid te kommen.

En dat was ok zo! Sjaak kreeg kennis an Marga Ligthart, ’n skoôljuffrouw. Toe dat ie teugen z’n moeder zee dat ie skarrel had met ’n juffrouw, had die ‘m al waarskouwd: ‘Me joôn, da’s niks voor jou. Dat benne allegaar herreketerreke, en benne, de ien voor de aar, strontoigenwois. Ik hou niks van die beneuvels. Ze wete niet vul, maar alles beter.’

Deer had Sjaak gien boskip an. Haai begon met Marga geleerdig te doen, lette goed op dat ie gnappies praatte, want aars vond ze ’t boers. Nei, Sjaak past z’n oigen pittig an. Haai kon ok wat broer en zusters van Marga en die hadde ok allegaar deurleerd. ’t Was h’m opvalle dat die geleerdhede, net als Marga, meist allegaar ’n bril op hadde. Sjaak ging er wat meer op lette: pestoor, de netaris, dokter en ga zo maar deur, hadde allegaar ’n fok op. Dat kwam vezzelf deur ’t vulle leren. Weerom had haai trouwens nooit glaze nome? Meskien leerde ’t wel makkelukker, nou viel ie aldeur in sleip, en ’t stond h’m vast nag goed ok, zat Sjaak te riddeneren.

Toch maar ‘ns nei dokter. Nôh ja, haai most op ’n paar meter ofstand van die letterkaart staan. Dat was me ’n ofvalder. Haai zag de kloinste letters. Kon bedat de drukkeraai leze in de linkerbenedenhoek! Maar Sjaak zou en most ’n bril, en reidde, met pluurougies, baai de onderste twee regels alle letters fout. Dat spel spulde ie ok baai de ougedokter en de brilleman.

Nei een week of wat had Sjaak ’n doel beroikt, ’n fok op z’n gog van ’n medel weer de geleerdighoid van ofstraalde. Z’n ouwelui keke d’r groôt van op, maar haai hield ’t er op, dat ie nou beterder leze kon. Haai had trouwes die bril inkeld op as Marga d’r was. Die was d’r ok bloid mee. Ze had in kort heur verjaring, den zou er ’n smacht volk komme. Nou kon ze goed met hem voor de kraam om.

Op dat feist had Sjaak vezzelf de hêle eivend z’n fok op en kreeg deer wel zere ouge van. D’r ware heêl wat femilie en kennisse, maar de meiste hadde Sjaak z’n heer niet: wat ’n verbeêlding en staan-uit hadde die. Ien zon knoet had h‘m ok goed staan, die zee heêl bekakt dat ie ‘rachten’ studeerde, weerop Sjaak h’m vroeg of ie z’n plichte al kon. Die gast hillegaar lillek koike. Marga moeide h’m die eivend niet veul. Ja, as ’t in de praat te pas kwam, zwamde ze over z’n grôte slee, die luuksighoid en zuk. Lenigiesan begon Sjaak z’n oigen of te vrage hoe belangroik die auto voor d’r was.

Nei ofloup van ’t feist noemde haai ’t zommaar op dat ie bezig was z’n Amerikaan an de kant te skoppen. ’t Kostte jerubelse vul. ’t Loeder kon bedat gien bezzinepomp verbaai komme, zon dorst had ie. Haai was bezig met ’n kloin Minortje. Nôh, dat was ver te hale baai Marga. Weeksteran was de verkering al an ’t zaai.

Moeder Boil bloid toe en Sjaak oigeluk ok. Z’n auto hield ie gewoôn an, maar z’n bril bedaarde in de onderste laad, want haai vond dat ie de wirreld nou vul skerper zag!

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services