Live Live

Een poppie - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Dinsdag 15 januari 2019 15:00

Een poppie - Joop van Diepen

Gien verhale over de ooievaar teuge heur dat ouste moidje, vond Cilia Roôd. Cilia was ien buk met biene en had teugen Ben al zoid dat ze kleoine Simone van voif toch ‘ns wou vertelle dat ze ’n broertje of zussie kreeg. Drie jare leeë toe dat Erik geboren werd had Simoontje d’r vezzelf nag gien weet van, maar nou zou ze ’t ien en aar wel begroipe.

Ciel herinnerde d’r oigen nag die toestande thuis van vroeger aas d’r ’n poppie kocht werd. Al stond moeder op omwaaie den moest de hêle reut te sleipen baai de bure, en aas ’t pultje d’r was den kreeg Ciel te hoor dat moeder deur de ooievaar pikt was en deerom ’n week in bed te legge most. Gré van Ome Gert kwam den aas baakster en beredderde den ’t hêle huishouwe.

Nei, Ciel zou ’t teugen d’r oigen joôs aars doen: gien kikkers vange voor de ooievaar, gien rooie koôl, en ’t rietbos werd ok niet noemd. Ben had trouwens teugen ’t moidje al d’r ‘ns zoid dat ze vonde was met wurme spitte, maar Ciel hield niet van die praat op zolder. Ze zag ok wel dat ’t voor hem teugenopzienders werk was om over zukke dinge te praten.

Toe Simone bedje loere gong, las mama deuze rois ‘ns gien roimpie voor, maar gong vertelle over dat kindje wat komme most en ok vezzelf weer dat nou was.

Nôh, ’t moidje had wel ‘ns in ’n kringgesprek op de kleuterskoôl wat opvonge, maar had dat verhaal toe nag niet thuis kenne bringe. Cilia vond dat ze ’t met dut praatje dus goed skoôte had. Ze haalde Erik z’n geboorte d’r nag baai: van dokter die smiddes komme was en dat ze toe met ’n rotveert nei ’t ziekenhuis most, weer Erikkie geboren werd.

Ok over d’r oigen komst kreeg Simoontje alles te hoor. Ciel vertelde woid uit dat ze die dag hard werkt had. Ze was skoôn voor en had de wieg zet en de hêle reutemeteut klaar loid. Leit diezelfde eivend dokter al komme moete! ‘En weet je hoe laat je geboren werd?’ hield Ciel de spanning d’r in. Nei, dat wist ’t purkie vezzelf niet. ‘Om elf uur!’ ’t Moidje kon al ’n pusie klok koike. Ze docht effes nei: opiens was ‘t: ‘Goh, toèn mocht ik laat te bed!

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services