Live Live

Skoôn - Joop van Diepen

Gepubliceerd: Donderdag 09 mei 2019 11:43

Skoôn - Joop van Diepen

Klaas Doôdeman had z’n hêle leven knoert hard werkt. Haai was niet of te beule. Van ’t bouwersspultje were Klaas en Dieuw op begonne wazze, had ie ’n pittig bedroif maakt. Altemet kocht ie grond en z’n mesienes werre allemaar grôter. D’r kwam ’n grôte skuur en hullie tuindershuisie ging teugen de vlakte om plaas te make voor ’n bungalow. Die was wat an de grôtige kant want al hunnie voif joôs ware toe nag overhuis.

Ja, hoe gaat zuks. De familie Doôdeman zat koud in ’t huis of de joôs trouwde kat achter kat en met ’n jaar of wat zatte Klaas en Dieuw alliendig in dat grôte huis. ’t Stond voor Klaas al gauw vast dat ie gien opvolger had en toe dat de grondproize skoftig houg wazze, kon ie ’n mep geld voor al z’n land vange. De hêle bubs verkocht ie an de bure, alliendig niet ’t huis, de skuur en z’n grôte wurft. Den had ie in alle gevalle nag wat om hande.

“Leit nou ’n aar maar ‘ns werke,” had ie teugen vrouwlief zoid. En, dat most ie nou net teugen heur zegge. Je moet nameluk wete dat Dieuw skoôn is, verlegen skoôn en dat het ze altoid al weest. Echt, ze is d’r verveulend van. Ze ken de gosganse dag met ’n poesdoek in d’r hand deur ’t huis loupe om alle plinte, richels, raamposten en kaste langs te gaan. Ze ken niet teugen stof en deerom most Klaas al ophouwe roke: ze had de skurft an die astroep en de gerdoine werre groezelig. De hêle week is ze in de weer. Maandes doet ze de was, dinneses doet ze stroiken en de was opkreuke, woeneses doet ze koper en diggele poese, donderdegs doet ze de meubels inwroiven en uitwroive, kleide kloppen en bedde luchte. Vroides begint ze al de zaterdeg werke. Ze loit den op kniese om de vloer te grobbele, de stoep en ’t streitje worre boend en alle pade anveegd. En zundegs zit ze altoid an ’n braaientje.

Klaas had er oigeluk nooit erg in toen ie die bouweraai nag had, maar nou dat ie meer in en om ’t huis an ’t steerte was, gong ’t h’m teuge staan dat z’n Dieuwzo werkerig was. Haai had ‘r al ’n ofwasmesien geve, den hoefde ze niet meer te goeskemake. Maar Dieuw waste eerst alles of voordat ze ’t in de mesien stopte. Alle dage was ze d’r om half acht uit en begon nei ’t ete metien teuge de stoffies en vlekkies te stroiden. Klaas had al ‘ns anbôde ’n werkster anrukke te leiten, dat konne ze nou makkeluk betale. Dieuw zou ’t den vul makkelukker krogge, en konne ze mooi altemet met hullie tweitjes ’n daggie an de reed.

In ’t begin was ’t mooi louloene wat Klaas zee, maar toen dat jongste moidje van zoin broer Arie van skoôl kwam en ’n werkhuisie zocht, most ‘t ‘r toch van komme. “Dan ken jij ’t ok effies kalmer an doen,“ hield Klaas z’n vrouw voor. Dat kwam wel effies aars of. Die eerste dag dat ’t dienstertje komme zou, gong soches om half zeuven baai Doôdeman de wekker of. Die had Dieuw zet. Ze stapte uit bed. “Wat krogge we nou?” zee Klaas verbaasd. “Nôh, je begroipe wel, dink?!” was ‘t, “ik leit dat moidje niet in die troep an de gang gaan. Zou me doôd skame. Ik ga eerst effies ’t huis deurwerke!”

Deel deze pagina:

WEEFF - redactie@weeff.nl - Realisatie website: HPU Internet Services